Tussen werelden in

De hoek in Kortrijk waar ik woon is heel divers. Mijn buren heel kleurrijk. Islamieten, junkies, pregepensioneerden, marginalen, jonge gezinnen, groene jongens, kleurlingen, hoopvolle zelfstandigen, …

Mensen die huren, bouwen, gekocht hebben. Mensen met audi’s, nieuwe mercedessen, oude mercedessen, mobiletjes en voettrams.

Totaal niet de doorsnee bevolking die ik verwachtende was. Totaal niet het rijke snobisme waar ik voor gewaarschuwd was.

En eigenlijk is er geen betere plaats om me thuis te voelen, want dit is precies hoe m’n leven soms voelt. Mijn moeder boekhoudster, m’n vader “camioneur”. Ik leef tussen werelden in en heb dat al m’n hele leven gedaan. Mensen van verschillende standen, uit verschillende werelden, met de meest uiteenlopende levensvisies en jobs.

En soms kan dat best moeilijk zijn.

Soms stel je jezelf de vraag waar je nu eigenlijk bijhoort. Als je al ergens bijhoort.

Tenslotte ga je je levenswereld gebruiken om je eigen visies binnen te kaderen. Wat kan, wat kan niet. Waar ben je goed bezig en waar moet je bijsturen?

Maar als je levenswereld zo divers is dat je van elke extreem wel mensen kent, waar sta je dan nog met je referentiekader?

In m’n straat ben ik beschaamd om toe te komen met m’n auto. Ik voel me zo verschrikkelijk snob wanneer ik uitstap met m’n laptoptasje en m’n hieltjes en m’n buren staan buiten hun cigaret te roken. Maar andere mensen slagen er dan in om me soms het gevoel te geven dat ik maar met een prutsmachientje rondrij of soms op het randje van marginaal bengel.

Ik ben geen voorbeeld op het vlak van kuisen. En ondanks het feit dat m’n kot meestal wel opgeruimd is en behalve wa stofferig niet echt vuil; voel ik me in vergelijking met sommige mensen soms echt vuil omdat ik niet elke week grote kuis hou. Maar aan de andere kant ken ik dan mensen (OK, terecht, 1 mens) waarvan mijn huis (in vgl met het zijne) gewoon obsessief proper is.

Ik ken mensen die met moeite op het einde van de maand hun huur afbetaald krijgen en nooit verder dan huren zullen komen in hun leven. En anderzijds hoor ik dan (vooral op het werk) bouwverhalen van kasten van villa’s waar ik zelf nooit van moet dromen.

In vergelijking met sommigen ben ik de meest zelfzekere extraverte mens op aarde. En met bepaalde anderen durf ik de vergelijking gewoon niet aan te gaan.

Soms voel ik me een idealistische prekende “tree-fucking” hippie maar als ik dan met iemand anders spreek lijk ik wel de commerciële kapitalistische egoïstische luie stadsteef.

Aaaagghhh..

Wie ben ik?

Waar sta ik?

En vooral…..

Ben ik goed bezig?

1 reactie »

  1. 2e smurf Said:

    Hmm,

    Ik heb ooit een geschiedenisleraar gehad en die zei in het laatste jaar dit over studiekeuze:

    Luister naar je leraars, geloof geen woord van wat ze zeggen
    Luister naar het PMS (nu CLB?), geloof hen ook niet,
    Luister naar je ouders, ook hen moet je niet geloven
    Luister naar je vrienden, niet geloven, die ondeugden.
    Luister naar jezelf, ook hier geen geloof aan hechten.
    Leg nu al die meningen bij elkaar en trek daar je conclusies uit.

    Het ging dus over studiekeuze, maar ik denk dat dit kan gebruikt worden voor de meeste vragen over het leven het universum en alles.

    Ik ben eerlijk gezegd jaloers op de diversiteit van jouw kennissenkring. Mijn kennissenkring situeert zich grofweg grotendeels op mijn eigen niveau, en leefwereld een uitzondering niet te na gelaten. Mijn evaluatie over mijn leven zal dan ook korter, eenvoudiger maar minder accuraat zijn dan die van jou…

    Tot zover deze lezing 😉


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: